Nos a quitats Ines Cavalcanti, figura màger de l’occitanisme de las Valadas

Fondadora de la Chambra d’Òc e arma del prèmi Ostana, es estada una de las figuras mai importantas de l’occitanisme contemporanèu.

La militanta e animatritz culturala Ines Cavalcanti, una de las figuras màgers de l’occitanisme de las Valadas, nos quitèt dins la nuèch de dijòus a divendres a 75 ans.

Nascuda a Elva (Val Maira) en 1951, foguèt una de las primièras femnas a engatjar sa vida entièrament al servici de la lenga e de la cultura occitanas. Occitanofòna de naissença, foguèt marcada tros ans 1970 per son rescontre amb Francés Fontan, que li transmetèt una vision panoccitana e internacionalista del fach occitan.

Après aver militat dins lo Movement Autonomista Occitan e dins Ousitanio Vivo, foguèt una de las fondadoras de la Chambra d’Òc, associacion venguda una referéncia internacionala per la promocion de la lenga e de la cultura occitanas de las Valadas. I foguèt responsabla del sector de la lenga, de la cultura e de las relacions internacionalas, e coordenèt fòrça projèctes restacats a l’aplicacion de la lei italiana 482/1999 de proteccion de las minoritats lingüisticas istoricas.

Creatritz culturala infatigabla, foguèt a l’origina d’iniciativas fòrça conegudas, coma la campanha internacionala «Occitan lenga oficiala als Jòcs Olimpics de 2006» o encara «Occitània a pè», e participèt activament a las rets panoccitanas.

Probablament, son òbra mai coneguda foguèt lo Prèmi Ostana – Escrituras en Lenga Maire, que codirigissiá dempuèi sa creacion en 2008. Gràcias a son trabalh, Ostana (Val Pò) venguèt un luòc de rescontre unic entre escrivans, poètas e creators de lengas minorizadas dels cinc continents. Lo festenal es vengut fòrça mai qu’un prèmi literari mas sustot un espaci internacional de defensa de la diversitat lingüistica e culturala.

La desaparicion d’Ines Cavalcanti representa una pèrda immensa per l’occitanisme. Son engatjament, sa capacitat de crear de ligams entre pòbles e lengas e son accion incessanta en favor d’una Occitània dobèrta al Mond daissan una peada prigonda que marcarà encara de generacions.

A sa familha, als amics, a totes los companhs e companhas de la Chambra d’Òc e del prèmi Ostana e a totes los qu’an aimat de còr Ines Cavalcanti, Jornalet planh lo dòl, qu’es tanben lo dòl de tota la comunautat occitana.

Prèmi Ostana